# Eindexamen Scheikunde VWO 2021 tijdvak 1

> Openbaar eindexamen. Bekijk en oefen het examen: https://slimmeexamens.nl/examens/vwo/scheikunde/2021/tijdvak-1

## Vragen in dit examen

### Vraag 1 – Opgave 1

### Vraag 2 – Opgave 1

### Vraag 3 – Opgave 1

### Vraag 4 – Opgave 1

### Vraag 5 – Opgave 1

### Vraag 6 – Opgave 1

### Vraag 7 – Opgave 7

### Vraag 8 – Opgave 8

### Vraag 9 – Opgave 9

### Vraag 10 – Opgave 1

### Vraag 11 – Opgave 1

### Vraag 12 – Opgave 1

### Vraag 13 – Opgave 1

### Vraag 14 – Opgave 1

### Vraag 15 – Opgave 1

### Vraag 16 – Opgave 1

### Vraag 17 – Opgave 1

### Vraag 18 – Opgave 1

### Vraag 19 – Opgave 1

### Vraag 20 – Opgave 1

### Vraag 21 – Opgave 1

### Vraag 22 – Opgave 1

### Vraag 23 – Opgave 1

## Opgaven (tekst van het examen)

### Pagina 1

Examen VWO
2021
tijdvak 1
woensdag 26 mei
13.30 - 16.30 uur
scheikunde
Bij dit examen hoort een uitwerkbijlage.
Maak zo nodig gebruik van Binas of ScienceData.
Dit examen bestaat uit 23 vragen.
Voor dit examen zijn maximaal 63 punten te behalen.
Voor elk vraagnummer staat hoeveel punten met een goed antwoord behaald
kunnen worden.
Als bij een vraag een verklaring, uitleg, berekening of afleiding gevraagd wordt,
worden aan het antwoord meestal geen punten toegekend als deze verklaring,
uitleg, berekening of afleiding ontbreekt.
Geef niet meer antwoorden (redenen, voorbeelden e.d.) dan er worden gevraagd.
Als er bijvoorbeeld twee redenen worden gevraagd en je geeft meer dan twee
redenen, dan worden alleen de eerste twee in de beoordeling meegeteld.
VW-1028-a-21-1-o

### Pagina 2

Tenzij anders vermeld, is er sprake van standaardomstandigheden:
$T = 298 K$ en $p = p_0$

‘Groene’ verf?

Om textiel te verven, worden pigmenten gebruikt die slecht in water
oplossen. Deze pigmenten zijn apolaire vaste stoffen die zich tijdens het
verven hechten aan het oppervlak van de textielvezels. Met een vezel
wordt in deze opgave een bundel polymeerketens bedoeld.
Omdat het verven plaatsvindt in water, worden emulgatoren gebruikt om
de pigmenten te mengen met het water. Na afloop van het verven komen
deze milieubelastende emulgatoren in het afvalwater terecht.
Het Nederlandse bedrijf DyeCoo heeft een verftechniek ontwikkeld waarbij
geen afvalwater vrijkomt. In het proces wordt superkritisch $CO_2$ gebruikt
als oplosmiddel. Superkritisch $CO_2$ is $CO_2$, dat bij $T = 120$ $^\circ$C is
samengeperst tot $p = 300$ bar. In deze opgave mag je aannemen dat het
$CO_2$ zich dan als een vloeistof gedraagt.
Het superkritisch $CO_2$ is ook apolair, zodat de pigmenten in superkritisch
$CO_2$ oplossen zonder gebruik van emulgatoren.

2p 1 Geef de structuurformule van $CO_2$ en leg daarmee uit dat $CO_2$ een
apolair stof is.

De verftechniek van DyeCoo is vooral geschikt voor het verven van
polyester kledingmateriaal. Als het $CO_2$ in contact komt met polyester,
zwellen de vezels op. Dit komt doordat de $CO_2$-moleculen tussen de
apolaire polymeerketens dringen.
Een gevolg van het opzwellen is dat een sterkere kleuring van polyester
kan worden verkregen dan met de op water gebaseerde verfmethode.

1p 2 Geef aan waarom het opzwellen van de polyestervezels tot gevolg heeft
dat een sterkere kleuring van het polyester kan worden verkregen.

Wanneer het polyester enige tijd is behandeld met de pigment-oplossing,
wordt het polyester gescheiden van de pigment-oplossing.
Het mengsel van superkritisch $CO_2$ en het overgebleven pigment wordt
gescheiden, zodat het pigment kan worden hergebruikt.

2p 3 Leg uit hoe men het superkritisch $CO_2$ van het overgebleven pigment kan
scheiden.

VW-1028-a-o 2 / 13 lees verder ► ► ►

### Pagina 3

Het proces van DyeCoo is met een aantal aanpassingen ook te gebruiken
voor katoen. Het katoen wordt dan voorbehandeld met een oplossing van
methanol in superkritisch CO$_2$. Hierdoor zwelt het katoen op. Daarna
wordt een stroom superkritisch CO$_2$ met een zogeheten reactief pigment
doorgeleid.
Een reactief pigment wordt gevormd door een geschikt pigment te laten
reageren met dichloortriazine. Het gevormde reactieve pigment reageert
vervolgens met het katoen. Deze reactie is op de uitwerkbijlage
schematisch en onvolledig weergegeven.
De reactie van het reactieve pigment met katoen is een substitutiereactie.
Het O-atoom van een OH-groep van katoen valt als nucleofiel aan op één
van de twee C-atomen waaraan een Cl-atoom is gebonden.

2p 4 Maak de reactievergelijking op de uitwerkbijlage compleet.
Gebruik schematische structuurformules zoals op de uitwerkbijlage.

Het reactieve pigment wordt in ondermaat toegevoegd ten opzichte van
de OH-groepen in het katoen. Wanneer methanol ook tijdens het verven
wordt bijgemengd, blijkt dat het percentage pigmentmoleculen dat aan het
katoen is gebonden, terugloopt.

2p 5 Leg uit dat het percentage gebonden pigmentmoleculen lager is wanneer
methanol ook tijdens het verven aanwezig is in het mengsel.

VW-1028-a-o 3 / 13 lees verder ► ► ►

### Pagina 4

Ga verder op de volgende pagina.
VW-1028-a-o 4 / 13 lees verder ►►►

### Pagina 5

```json
{
  "description": "Dit is een examentekstpagina die zich richt op de organische chemie, specifiek rondom de synthese van chloropreen en polychloropreen (neopreen). De pagina presenteert theorie en opdrachten die dieper ingaan op reactiemechanismen en structuurisomeren. \n\nVisuele elementen omvatten: \n- Een structuurformule van chloropreen, waarin de H-, C- en Cl-atomen en de dubbele bindingen expliciet worden weergegeven.\n- Een gedetailleerd reactiemechanisme (Mechanisme 1) voor de vorming van 3,4-dichloorbut-1-een (3,4-DCB) uit buta-1,3-dieen en chloor. Dit mechanisme is opgesplitst in twee stappen: de vorming van een cyclisch chlorinium-ion en de daaropvolgende aanval van een chloride-ion om 3,4-DCB te vormen.  Pijlen worden gebruikt om de elektronenbeweging aan te geven, cruciale aspecten van organische reactiemechanismen. De structuren zijn Lewis-structuren met expliciete weergave van bindingen en atomen, en formele ladingen (- en +) worden eveneens getoond. \n\nConcepten die aan bod komen, zijn onder andere: additie-reacties, structuurisomeren, grensstructuren (resonantie), Lewisstructuren, formele ladingen, en stereo-isomeren (cis-trans isomerie). De tekst beschrijft de stappen in de synthese en verwijst naar een 'uitwerkbijlage' waar de student bepaalde structuren moet aanvullen. \n\nVan de student wordt gevraagd om:\n1. De Lewisstructuren van twee grensstructuren van 'structuurisomeer 2' (waarschijnlijk een carbokation of vergelijkbaar intermediair) compleet te maken op een uitwerkbijlage. Hierbij moeten het Cl-atoom en ontbrekende elektronenparen worden toegevoegd.\n2. De formele ladingen toe te voegen aan de compleet gemaakte grensstructuren. \n3. De tekst vermeldt ook het bestaan van cis- en trans-stereo-isomeren van 1,4-dichloorbut-2-een (1,4-DCB) en verwijst naar "mechanisme 2" voor de vorming hiervan, hoewel dit mechanisme zelf niet op deze pagina te zien is, wat suggereert dat dit op een volgende pagina of bijlage staat."
}
```

### Pagina 6

Dit is een examenpagina die zich richt op organische scheikunde en chemische evenwichten. De pagina bevat visuele elementen zoals chemische structuurformules en reactiemechanismen. Centraal staat 'mechanisme 2' dat de vorming van cis- en trans-1,4-dichloorbutaan (cis-1,4-DCB en trans-1,4-DCB) uit buta-1,3-dieen en chloor weergeeft met behulp van gebogen pijlen die de elektronenverplaatsing indiceren, en een intermediair met een positieve lading op een koolstofatoom (carbocation). De student wordt geconfronteerd met concepten als stereochemie (cis- en trans-isomeren), reactiemechanismen (additie), chemisch evenwicht en de invloed van temperatuur en kookpunten op scheidingsprocessen. De vragen vereisen analyse van een gegeven mechanisme, het opstellen van evenwichtsvoorwaarden, en het aanvullen van een reactievergelijking en mechanisme, inclusief het tekenen van niet-bindende elektronenparen, formele ladingen en elektronenverplaatsing met pijlen. De tekst beschrijft een industrieel proces waarbij buta-1,3-dieen reageert met chloor, gevolgd door een scheidingsstap en een evenwichtsreactie (1,4-DCB <=> 3,4-DCB) in een reactor onder specifieke temperatuurcondities, gericht op het maximaliseren van de opbrengst van 3,4-DCB. Ten slotte wordt 3,4-DCB gebruikt in een reactie met natronloog om chloropreen te vormen. De student moet uitwijdingen doen en verklaringen geven op basis van de gepresenteerde informatie en hun chemische kennis.

### Pagina 7

Het gehele productieproces is hieronder samengevat.
– Chloor en buta-1,3-dieen worden als gas in R1 geleid, waar 3,4-DCB en 1,4-DCB en nevenproducten worden gevormd. De omzetting van chloor en buta-1,3-dieen in R1 is niet volledig.
– Het mengsel afkomstig uit R1 is vloeibaar en wordt naar scheidingsruimte 1 (S1) geleid. In S1 wordt stikstof door het mengsel geblazen waardoor het ongereageerde chloor en buta-1,3-dieen uit de vloeistofstroom worden verwijderd. Het gasmengsel van stikstof, chloor en buta-1,3-dieen wordt boven uit S1 teruggeleid naar R1. Om ophoping van stikstof in het systeem te voorkomen wordt een deel van deze recycle-stroom afgetapt.
– De vloeistofstroom uit S1 wordt naar R2 geleid.
– In R2 wordt 1,4-DCB onvolledig omgezet tot 3,4-DCB. Uit R2 komen twee stofstromen. De ene stroom, met uitsluitend 3,4-DCB, wordt doorgevoerd naar R3.
– De andere stroom uit R2 bevat 1,4-DCB en de nevenproducten. Deze stroom wordt doorgevoerd naar een destilleerkolom (S2) waar het 1,4-DCB wordt afgescheiden en teruggeleid naar R2. De nevenproducten worden als vloeistofstroom afgevoerd.
– In R3 reageert ten slotte 3,4-DCB met een overmaat natronloog tot chloropreen en een oplossing van natriumchloride. Het chloropreen verlaat R3 als gasstroom.

4p 10 Maak het blokschema op de uitwerkbijlage compleet.
– Teken S2.
– Teken de ontbrekende pijlen en noteer de ontbrekende stoffen bij de pijlen.
– Geef de stofstromen in het schema weer met de volgende cijfers:
  1 buta-1,3-dieen 6 natriumchloride-oplossing
  2 chloor 7 natronloog
  3 chloropreen 8 nevenproducten
  4 3,4-DCB 9 stikstof
  5 1,4-DCB
– Cijfers voor de verschillende stofstromen kunnen meerdere malen voorkomen.

Het rendement van de omzetting van buta-1,3-dieen tot 3,4-DCB in R1 en R2 bedraagt in totaal 70%. Het rendement van de omzetting van 3,4-DCB tot chloropreen in R3 bedraagt 93%.
Het molaire volume van een gas onder de heersende omstandigheden is $2,45 \cdot 10^{-2} \text{ m}^3 \text{ mol}^{-1}$.

5p 11 Bereken hoeveel m³ chloor minimaal nodig is voor de productie van 1,0 ton chloropreen. Een ton is $10^3$ kg. Geef de uitkomst in het juiste aantal significante cijfers.

VW-1028-a-o 7 / 13 lees verder ► ► ►

### Pagina 8

IJzerstapeling

Hemochromatose of ijzerstapeling is een erfelijke ziekte waarbij te veel
ijzerionen uit de darminhoud worden opgenomen terwijl het lichaam niet in
staat is de overmaat aan ijzerionen uit te scheiden. Deze ziekte wordt
vaak veroorzaakt door een mutatie in het gen dat codeert voor het eiwit
HFE. HFE speelt een rol bij de opname van ijzerionen.
Bij de synthese van HFE wordt in eerste instantie mRNA gevormd dat
bestaat uit 2727 basen. De eerste 221 basen spelen echter geen rol bij de
synthese van HFE. Het startcodon begint pas bij base nummer 222. Dit is
tevens het codon voor het aminozuur met nummer 1.
Hieronder is een deel van de mRNA-volgorde bij mensen zonder en
mensen met hemochromatose weergegeven. De mutatie treedt op bij
base nummer 1066.

mensen zonder hemochromatose UACGUGC CAG
mensen met hemochromatose UACGUACCAG

Met behulp van de 1-lettersymbolen van aminozuren kan men dit soort
mutaties vereenvoudigd weergeven. Zo kan een mutatie waarbij op
plaats 86 van een eiwit een glutaminezuur-eenheid is ingebouwd in plaats
van een glutamine-eenheid, worden weergegeven als Q86E.

4p 12 Leid met behulp van het gegeven voorbeeld af wat de notatie is van de
hierboven beschreven mutatie die hemochromatose veroorzaakt.

De uit de darminhoud opgenomen ijzerionen
komen in het bloed terecht. Daar worden deze
ionen gebonden door het eiwit transferrine en
worden zo getransporteerd naar de lever en
naar de plaatsen waar de productie van rode
bloedlichaampjes plaatsvindt. Het binden en
afstaan van de ijzerionen door transferrine is
afhankelijk van de pH. Daarbij zijn de
restgroepen van de aminozuren Tyr, Asp en
His betrokken. Hiernaast is schematisch
weergegeven hoe een Fe$^{3+}$ ion in een molecuul
transferrine is gebonden.
Bij de pH van bloed (7,4) zijn Fe$^{3+}$-ionen sterk gebonden aan transferrine.
Op de plaatsen in het lichaam waar transferrine de gebonden Fe$^{3+}$-ionen
moet afstaan, is de pH aanzienlijk lager. De Fe$^{3+}$-ionen komen dan vrij uit
de moleculen transferrine.

2p 13 Leg uit dat bij lage pH Fe$^{3+}$-ionen vrijkomen uit de moleculen transferrine.

VW-1028-a-o 8 / 13 lees verder ‣‣‣

### Pagina 9

Patiënten met hemochromatose kunnen worden behandeld met
desferrioxamine, een stof die in opgeloste vorm met behulp van een
infuus wordt toegediend. Desferrioxamine bindt $Fe^{3+}$. Via de nieren wordt
de ontstane verbinding uitgescheiden.
Een molecuul desferrioxamine ontstaat uit één molecuul ethaanzuur (E),
twee moleculen butaandizuur (B) en drie moleculen van een stof A.
De structuurformule van stof A is hieronder weergegeven.

[FIGUUR: Structuurformule van stof A: H₂N-(CH₂)-N-H]
              OH
stof A

Deze zes moleculen worden in de volgorde A – B – A – B – A – E
gekoppeld. Daarbij worden alleen C-N-bindingen gevormd. Per ontstane
C-N-binding wordt één molecuul water afgesplitst.

3p 14 Geef de structuurformule van het fragment ~ B – A – E van een molecuul
desferrioxamine.

Om te onderzoeken of iemand hemochromatose heeft, wordt
bloedonderzoek gedaan. Voor het onderzoek is een bufferoplossing
bereid. Deze oplossing is bereid door per liter achtereenvolgens
0,338 mol $NaHCO_3$ en $3,4 \cdot 10^{-2}$ mol waterstofchloride (HCl) op te lossen.
In de uiteindelijke oplossing zijn onder andere deeltjes $H_2CO_3$ en $HCO_3^-$
aanwezig.

5p 15 Bereken de pH van de uiteindelijke oplossing. Neem hierbij aan dat geen
gasvormig $CO_2$ uit de oplossing ontwijkt.
Geef de uitkomst in het juiste aantal significante cijfers.

Van een patiënt wordt bloed afgenomen, waarna het bloedserum wordt
afgescheiden van de rode bloedlichaampjes. Het bloedserum bevat alle
transferrine. Bij het vaststellen of iemand hemochromatose heeft, is onder
andere de vrije ijzerbindende capaciteit $CF$ van belang. Dit is het aantal
mol $Fe^{3+}$ dat per liter bloedserum nog aan het transferrine kan worden
gebonden.
Bij gezonde mensen bevat het bloedserum gemiddeld 3,0 g transferrine
per liter en is gemiddeld 30% van de bindingsplaatsen van het transferrine
bezet met $Fe^{3+}$-ionen. Per molecuul transferrine kunnen twee $Fe^{3+}$-ionen
worden gebonden. De molaire massa van transferrine is $8,0 \cdot 10^4$ g mol$^{-1}$.

3p 16 Bereken met behulp van de bovenstaande gegevens de gemiddelde $CF$
in mol L$^{-1}$ bij gezonde mensen.

VW-1028-a-o 9 / 13 lees verder ►►►

### Pagina 10

Suikerbatterij

Een suikerbatterij maakt gebruik van glucose als energiebron.
In de eerste suikerbatterij die is gemaakt, werd glucose met behulp van
enzymen geoxideerd tot onder andere ethaanzuur.
De totaalvergelijking van deze omzetting is hieronder weergegeven.

$$ C_6H_{12}O_6 + 2 O_2 \rightarrow 2 CO_2 + 2 H_2O + 2 CH_3COOH $$

De maximale energie per mol glucose die in een batterij vrij kan komen, is
gelijk aan de verbrandingsenergie van glucose, dat is de energie die
vrijkomt bij de volledige verbranding.
De vormingswarmte van glucose is $-12,61 \cdot 10^5$ J mol$^{-1}$.

4p 17 Bereken hoeveel procent van de maximale energie vrijkomt wanneer
glucose in deze suikerbatterij wordt omgezet.
- Het gevormde water komt vrij als vloeistof.
- Gebruik Binas-tabel 56 en 57 of ScienceData-tabel 8.7.a en 9.2.

Een groep onderzoekers heeft een batterij ontwikkeld waarbij de
polysacharide maltodextrine volledig werd omgezet tot CO$_2$ en H$_2$O.
Maltodextrine is opgebouwd uit glucose-monomereenheden en kan
worden weergegeven als H-(C$_6$H$_{10}$O$_5$)$_n$-OH met $3 < n < 20$.
Voor de volledige omzetting van maltodextrine tot CO$_2$ en H$_2$O hebben de
onderzoekers enzymen uit verscheidene micro-organismen gebruikt.
In de figuur is de gebruikte opstelling vereenvoudigd weergegeven.
Met reacties I, II en III zijn de verlopende (half)reacties bij stroomlevering
schematisch aangegeven.

figuur

[FIGUUR: Schematische weergave van een batterij met de reacties I, II en III.]

Door de (half)reacties I t/m III wordt de maltodextrine uiteindelijk volledig
omgezet. Elektronen komen uitsluitend vrij in reactie II.

VW-1028-a-o 10 / 13 lees verder ►►►

### Pagina 11

Reactie I: maltodextrine reageert met een deeltje dat in de oplossing
aanwezig is. Dit deeltje wordt in deze opgave weergegeven met H-Pi.
Hierbij ontstaat onder andere glucose-6-fosfaat ($C_6H_{11}O_5-Pi$). De keten
van maltodextrine wordt in reactie I één glucose-eenheid korter.
De vergelijking van reactie I is hieronder gegeven.
$H-(C_6H_{10}O_5)_n-OH + H-Pi \rightarrow C_6H_{11}O_5-Pi + H-(C_6H_{10}O_5)_{n-1}-OH$

Reactie II: in een halfreactie wordt $C_6H_{11}O_5-Pi$ omgezet tot onder andere
ribulose-5-fosfaat ($C_5H_9O_4-Pi$).

3p 18 Geef met behulp van de figuur de vergelijking voor halfreactie II.

Reactie III: het ontstane $C_5H_9O_4-Pi$ wordt weer omgezet tot
$C_6H_{11}O_5-Pi$ en $H-Pi$. Het $C_5H_9O_4-Pi$ is hierbij de enige bron van
koolstofatomen.

2p 19 Geef met behulp van de figuur de vergelijking voor reactie III.

VW-1028-a-o 11 / 13 lees verder ▶▶▶

### Pagina 12

Marquis-reagens voor alkaloïden

De politie controleert regelmatig op bezit
van harddrugs. Voor een snelle test is
onder andere het Marquis-reagens
ontwikkeld. Aan een zakje van dit reagens
voegt men wat van het te onderzoeken
monster toe. Als het monster drugs bevat,
ontstaat een kenmerkende kleur.
[FIGUUR: Een buisje Marquis Reagent met instructies voor detectie van Heroin/Morphine, MDMA/Ecstasy en Amphetamines/Meth.]

Het Marquis-reagens wordt bereid door oplossingen van zwavelzuur en
methanal te mengen in de volume verhouding $20 : 1,0$.
In de tabel staan enkele gegevens van de gebruikte oplossingen.

tabel
|  | gehalte (massa%) | dichtheid (g mL⁻¹) |
|---|---|---|
| zwavelzuur-oplossing | 98 | 1,84 |
| methanal-oplossing | 37 | 1,09 |

4p 20 Bereken de molverhouding tussen methanal en zwavelzuur in Marquisreagens.
Noteer de verhouding als volgt: zwavelzuur : methanal = $ \dots\dots : 1,0$.

Marquis-reagens wordt voornamelijk gebruikt om alkaloïden van elkaar te
onderscheiden. Veel alkaloïden zijn afgeleid van een aminozuur.
In de figuur zijn drie alkaloïden weergegeven die zijn ontstaan uit het
aminozuur tyrosine. De oorspronkelijke structuur van tyrosine is nog in de
drie structuren te herkennen.
figuur
[FIGUUR: Structuren van drie alkaloïden: een onbekende alkaloïde, morfine en heroïne.]
berberine
morfine
heroïne

Op de uitwerkbijlage is de structuurformule van morfine nogmaals
weergegeven.

2p 21 Omcirkel op de uitwerkbijlage het deel van het molecuul morfine dat van
het aminozuur tyrosine afkomstig is.
Neem aan dat alle C-atomen van tyrosine in morfine zijn opgenomen.

VW-1028-a-o 12 / 13 lees verder ► ► ►

### Pagina 13

In alle alkaloïden zijn stikstofatomen aanwezig. Als zo'n stikstofatoom een
niet-bindend elektronenpaar heeft, kan het atoom een H+-ion binden
waardoor het alkaloïde als base kan reageren.

2p 22 Leg uit welke van de drie alkaloïden uit de figuur niet als base reageert.

Heroïne en morfine geven beide met Marquis-reagens een paars-violette
kleur. Om toch onderscheid te kunnen maken tussen deze twee stoffen,
voert men nog een ander experiment uit.
Er treedt nu een reactie op, waarbij in moleculen van beide stoffen het
H-atoom op C1 wordt vervangen door een NO2-groep. Morfine geeft nu
een oranje kleur en heroïne een gele kleur.
De oorzaak van dit kleurverschil wordt toegeschreven aan het optreden
van een intramoleculaire interactie die bij morfine wel en bij heroïne niet
optreedt. Deze interactie kan worden opgevat als een waterstofbrug
waarbij een O-atoom van de NO2-groep is betrokken.
Op de uitwerkbijlage is een deel van het molecuul van de omgezette
morfine weergegeven. Hierbij zijn de bindende elektronenparen in de
NO2-groep onvolledig weergegeven.

2p 23 Voer op de uitwerkbijlage de volgende opdrachten uit:
— Geef de bindende elektronenparen in de NO2-groep weer.
— Geef de formele en partiële lading(en) aan.
— Geef de waterstofbrug weer met een stippellijn.

Bronvermelding
Een opsomming van de in dit examen gebruikte bronnen, zoals teksten en afbeeldingen, is te vinden in het bij dit examen
behorende correctievoorschrift, dat na afloop van het examen wordt gepubliceerd.
VW-1028-a-o 13 / 13 lees verder ► ► ►